W Wielki Czwartek w katedrach biskupich są odprawiane dwie Msze Święte: w godzinach przedpołudniowych – Msza Krzyżma i w godzinach wieczornych – Msza Wieczerzy Pańskiej. W bezpośredniej bliskości wydarzeń Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Zbawiciela kapłani gromadzą się w kościele katedralnym, by pod przewodnictwem biskupa sprawować Eucharystię i w ten sposób wyrazić jedność całego prezbiterium. Jest to moment szczególnie uroczysty, gdyż tego dnia kapłani odnawiają wobec swego biskupa przyrzeczenia złożone w dniu święceń kapłańskich. Starożytna tradycja wiąże jednocześnie tę uroczystą Mszę Świętą z obrzędem poświęcenia olejów, których kapłani używają w sprawowaniu niektórych sakramentów. Poświęconym dzisiaj Olejem Krzyżma są namaszczani nowo ochrzczeni, przystępujący do sakramentu bierzmowania, sakramentu święceń, ręce prezbiterów i głowy biskupów, a także kościoły i ołtarze w obrzędzie ich poświęcenia. Olejem Chorych natomiast są namaszczani ci, którzy zapadli na zdrowiu. Skuteczność znaków sakramentalnych jest dziełem samego Chrystusa, który przez swoje cierpienie i śmierć na Krzyżu oraz przez swoje chwalebne zmartwychwstanie tchnął moc w te znaki, które pozostawił swojemu Kościołowi. Dlatego właśnie poświęcenia olejów Kościół dokonuje w bezpośredniej bliskości czasu, który upamiętnia i uobecnia Misterium Chrystusowego uniżenia i wywyższenia.
Źródło: Wymowny przykład miłości
Wymowny przykład miłości
Poprzedni artykuł