Zabić, bo „nie rokują nadziei”

Dopiero w 1990 r. dowiedzieliśmy się prawdy: w marcu 1959 r. szef KGB Aleksandr Szelepin sporządził dla Nikity Chruszczowa, ówczesnego sekretarza generalnego sowieckiej kompartii, urzędową notatkę, z której wynika, że na podstawie rozkazu z 5 marca 1940 r. Sowieci zamordowali 21 857 obywateli polskich, niemal wyłącznie narodowości polskiej (97%) – głównie oficerów wojska i policji, przetrzymywanych w trzech obozach specjalnych NKWD, oraz więźniów politycznych, przetrzymywanych w więzieniach na zagrabionych polskich Kresach. Szelepin opierał się na nieznanych nam meldunkach z wykonania „zadania”. Jedno jest pewne: nie ośmieliłby się w czymkolwiek okłamywać szefa zbrodniczej kompartii, sowieckiego dyktatora. Nawet przez chwilę nie pomyślał, że kiedykolwiek ten meldunek ujrzy światło dzienne. Jego informacje należy traktować jako dokładny bilans zbrodni katyńskiej 1940 r.

Źródło: Zabić, bo „nie rokują nadziei”